Sunday, August 21

recipe • vegan matcha nicecream


Een blik naar buiten door het keukenraam vertelt me dat dit niet het ideale moment is om een recept te delen voor een bevroren gerecht. Maar, met een beetje verbeelding en heel veel hoop voor nog een paar laatste zomerdagen moet 't toch niet zo'n enorm probleem zijn om een poging te wagen. Plus: wanneer je dit eenmaal geproefd hebt zou je 't zelfs in de winter nog als ontbijt willen eten. Dus, zonder verder al te veel te brabbelen over stromende regen en bibberen en de aanstormende herfst: vandaag maken we matcha nicecream. Als ik maar één ding zou mogen eten voor de rest van mijn leven zou het waarschijnlijk dit zijn. Serieus.



Blogger Tricks

Wednesday, August 10

travel diary • la douce france pt. 1


Amsterdam 28.08.'16 

Donderdagochtend stappen we om kwart over acht in een taxi. Vier slaperige hoofdjes met vier zware rugzakken. 'Hup, schiet op, meneer taxi hier heeft niet alle tijd van de wereld,' roept mijn moeder, wild gebarend dat we voort moeten maken. Mijn ontbijt verdwijnt in de prullenbak en binnen een paar seconden zitten we met z'n allen op de achterbank gepropt. Het is enigszins krap. Maargoed.  De rit verloopt voorspoedig en na een kwartier staan we in Amsterdam Oost. Bij aankomst volgt een eindeloze reeks van begroetingen, klapzoenen, stevige handdrukken en omhelzingen. We laden onze bagage onderin de tourbus van de band, vinden een plekje achterin en maken het onszelf zo gemakkelijk mogelijk. De komende acht uur zullen we ons immers koest moeten houden. 


Thursday, July 28

favourites • july

Buiten zweeft de maan boven de donkere contouren van de uitgestorven straat. ’s Nachts zijn zelfs de lelijke rijtjeshuizen van Amsterdam noord mooi. Ik lig in bed met mijn benen omhoog gestrekt, rustend op de vensterbank. Het frisse avondbriesje raakt mijn tenen en doet een koude rilling langs mijn ruggengraat omhoog kruipen. Ik zucht. Door de koptelefoon die ik op heb dreunt de muziek hard, te hard waarschijnlijk, mijn trommelvliezen binnen en eventjes kan ik ademhalen. Weer een maand voorbij, denk ik. De sterren lachen me van bovenaf toe. Ik zie voor me hoe het licht vanuit de eindeloze verte naar de aarde toe reist en besef me dat de sterren die ik zie, misschien al helemaal niet meer bestaan. Dat wat ik nu zie al in het niets is opgegaan. Even grijp ik naar mijn zij, naar mijn 'plakplaatje'. De sterren zijn er altijd, fluister ik zachtjes voor me uit. We zijn maar klein, hier op de aarde. Klein en betekenisloos. Dat klinkt heel deprimerend, maar uiteindelijk is het een enorme geruststelling. Uiteindelijk is het mooi om deel uit te maken van zoiets groots, iets zo onomvatbaars. We zijn allemaal speldenprikjes en de dingen waar we ons zorgen om maken zijn speldenprikjes en de dingen die ons gelukkig maken, die zijn ook speldenprikjes. En over dat laatste, ga ik je vandaag vertellen. Mijn favoriete speldenprikjes van juli. Betekenisloos op een schaal van nul tot universum, maar voor mij belangrijker dan wat dan ook.



Monday, July 25

mixtape • july

Een lijstje voor schemermomenten. Een randje van de nieuwe dag, of de dag die net geweest is aan de horizon. De wereld in een zachtheid gehuld, minder hoekig, minder gedetailleerd. Donker, maar veilig. Contouren en vormen en grillige schaduwen. Zacht, zacht, zacht. Misschien een zilveren sikkel van de maan, of blozende wolken die de naderende zon begroeten. Schemering. Schittering. Alles glanzend en mysterieus. En dan dit lijstje, heel zachtjes of juist heel hard. Samen of alleen. Luisteren.



Sunday, July 24

travel diary • trapani, sicily pt. 2



trapani, 24.06.'16

"Net als de avonden en middagen zijn de ochtenden in Trapani warm. Ik sla het dekentje dat nog maar half over mijn lichaam ligt gedrapeerd naar achteren en stap uit bed. Nadat ik de rolluiken van het balkon omhoog heb getrokken slaat de hitte van de dag als een golf over me heen. Ik besluit te ontbijten met ijs. Want daarom. Ik trek een luchtig kort broekje en een hemdje aan en ga zonder camera de deur uit zodat ik de stad op mijn gemakje kan verkennen. Ik wandel langs de zee en door de smalle steegjes rondom mijn appartement. De stad, het water en de huizen benemen me van mijn adem, ze slaan de lucht uit mijn longen. Ieder mooi uitzicht doet me naar zuurstof happen. Verwonderd vraag ik me af waarom niet iedereen in Trapani is. Of naar Trapani toe wil."