Tuesday, February 14

over liefde, bloemen water geven en opnieuw beginnen


Vanochtend schrok ik wakker van de deurbel. Ik sprong uit bed, wierp een vluchtige blik in de spiegel, kwam er achter dat mijn lakens een prachtig, rood vouwpatroon in mijn linkerwang hadden achtergelaten, realiseerde me dat ik met kleren en al in slaap was gevallen en smeerde de zwarte vegen onder mijn ogen uit in een poging mezelf iets toonbaarder te maken. Twee minuten later stond ik in de deuropening en werd me een enorme doos in handen gedrukt. Het was een langwerpig gevaarte bedrukt met hartjes en lieve woordjes. Ik staarde verrukt naar het pakketje en bedankte de postbode. 'Voor nummer 19,' was het enige wat hij zei. 'Ze zijn niet thuis.' Ik staarde eventjes beduusd voor me uit. 'Oh, oké.' Ik glimlachte. 'Ik zal 'm apart zetten.' Met een knipoog draaide de postbode zich om en verdween in het witte busje dat midden op de weg stond. Ik grijnsde even. Wat dacht je nou Lau, dat 'ie voor jou was? Jij wil toch helemaal geen roze doos met hartjes en suffe woordjes? Nee. Nee, dat wil ik niet. Met mijn hiel duwde ik de deur achter me in het slot.



Monday, January 30

over januari



De hemel vloog in brand, de vonken spatten in het rond, een gouden gloed hing rond de aarde. Mist en rook hulden de ochtend in een duister jasje, de stilte werd af en toe doorbroken door verdwaald vuurwerk, vroege vogels, nachtbrakers. De tijd kroop voorbij, zoals de tijd dat doet. Ze sluipt en kronkelt en beweegt onafgebroken. Relatief, natuurlijk. Een week, twee, drie. Winterse kou, witte daken, donkere dagen. Soms woog de wereld op mijn schouders, andere dagen leek ik te vliegen, de wereld als een knikker in mijn hand, of juist aan mijn voeten. Het was een rare maand, gouden dagen, al het moois in de wereld zo, zo aanwezig. Sterrenstof in mijn hoofd, mijn gedachten ergens tussen de maan en de zon. Zwevend. En toch ook heel veel onweer in mijn brein, donderslagen en eindeloze regen. Zwemmen tegen de stroom in. Kolken en draaien en eindeloos in de war. Het hoort er allemaal bij, denk ik. Zo is het. Het is wat het is. Januari was wat het was. Ik ben een lijstjesmeisje en dus kon ik het niet laten een paar hoogtepuntjes op een rijtje te zetten. Tussen al het vuurwerk, de gouden regens, waterstromen, regenbuien en vallende sterren in. Mijn lievelings van de eerste maand van een gloednieuw jaar.



Wednesday, January 25

en dan lig je daar met een naald door je neus

Toen ik in september bij Dille & Kamille ging werken moest mijn neuspiercing eruit. 'Oh, oké, no problemo' dacht ik in eerste instantie. Na mijn eerste werkdag bleek echter dat dat toch niet zo 'no problemo' was: het gaatje in mijn neus groeide binnen een paar uur dicht en 's avonds kreeg ik mijn ringetje er met geen mogelijkheid meer doorheen. Ja, eh, kut. Balen. Met werkweken van 32 uur had ik niet verschrikkelijk veel tijd over om mijn piercing te missen, maar toen ik minder ging werken en uiteindelijk stopte bij Dille kwam ik er opeens toch wel achter hoe jammer ik het vond dat dat kleine glimmende ringetje dat iedere dag in mijn ooghoek blonk nu voor altijd  weg was. En dus besloot ik 'm opnieuw te laten piercen. In Zutphen deze keer.



Thursday, January 5

what made you happy today?

Wednesday, January 4

outfit • toen de avond kwam en sterren schilderde



Een aantal dagen geleden, nog voor oud en nieuw, zat ik met Chantal bij Spirit. Spirit is een gloednieuw restaurant in Amsterdam waar je zowel voor ontbijt, lunch en diner als een kop koffie terecht kunt. Ze serveren een veganistisch en vegetarisch menu en Chantal en ik hebben vastgesteld dat óók de koffie absoluut de moeite waard is. Daarnaast is €2,50 voor een soja-cappuccino geen geld. Zeker niet als de soja-cappuccino in kwestie zo heerlijk is als die van ons.