Saturday, June 25

travel diary • london pt. 3


Londen, 15.06.'16

Het is kwart over zeven. Ik knipper een paar keer langzaam en gluur tussen mijn wimpers door de kamer in. Een streep licht schijnt langs het rolluik en schildert het gezicht van één van mijn kamergenoten zilver. Het is een grappig gezicht, de slapende man met de zilveren streep en de zorgeloze gezichtsuitdrukking. Ik vraag me af wat voor droom het lachje dat rond zijn mondhoeken speelt veroorzaakt. De kamer lijkt in een melkachtige waas te zijn gehuld en daar waar de zon de kamer in kruipt twinkelen de stofdeeltjes in de lucht als minuscule edelstenen. Mijn lichaam voelt zwaar, veel zwaarder dan gisteren, alsof mijn vermoeidheid en de zwaartekracht samenzweerderig een complot beramen. Het beeld van de vorige dag, de straten van Londen en de statige gebouwen die beschermend over me heen leken te buigen, dat zich op mijn netvlies heeft gebrand doet me echter opleven. Ik hijs mezelf overeind en sla mijn benen over de rand van mijn bed. Mijn armen richting het plafond strekkend voel ik energie terug mijn aderen in vloeien. De zwaarheid verdwijnt en een vederlicht enthousiasme neemt haar plaats in.


Blogger Tricks

Monday, June 20

15 things to do in london

Na acht uur ononderbroken slaap werd ik woensdag, 15 juni om zeven uur 's ochtends wakker. Ik knipperde langzaam en gluurde tussen mijn wimpers door, vaststellend dat ik niet droomde en nog steeds in Engeland was. Mijn bed lag comfortabel, maar het vooruitzicht van de nieuwe dag deed me overeind vliegen. Op mijn knieën zocht ik mijn kleren voor de dag bij elkaar en ruimde ik mijn tas vast in. Hoe de rest van de dag precies is verlopen vertel ik in mijn artikeltje van morgen, dat ik bizar veel gedaan heb kan ik je wel alvast vertellen. Samen met Kristien en Londense Mae trok ik door de stad - van oost naar west en weer terug, ontdekte ik de tofste (vegan) cafétjes van de stad, at ik (vegan) green tea froyo en huppelde ik door de straten van Shoreditch. De volgende keer dat je in Londen bent hoef je je in ieder geval niet te vervelen, want ik heb de leukste, hipste, mooiste, lekkerste, fijnste locaties en café's voor je op een rijtje gezet. En het zijn er veel. Heul veel. 

Oh: verwacht geen Nando's, Costa of Pret a Manger in dit lijstje. We hadden het geluk dat we een insider (Mae) hadden om ons mee op pad te nemen en zijn dus langs de meest originele tentjes en cafétjes geweest. Hoera!



Sunday, June 19

travel diary • london pt. 2






Londen, 14.06.'16

"Als ik op de roltrap sta schalt me vanuit de hallen van de underground vrolijk gezang en gitaarspel tegemoet. Ik herken het nummer - Ed Sheeran, wieg neuriënd wat heen en weer op de muziek en moet me inhouden niet mee te zingen. De jonge artiest staat onderaan de roltrap en knikt me vriendelijk gedag als ik voorbij loop. Ik vang zijn blik, zijn ogen lachen en ik schenk hem mijn breedste glimlach, balend dat ik nog geen Brits kleingeld op zak heb. Bij de metro aangekomen merk ik tot mijn genoegen dat ik feilloos de weg vind. Circle line, Westbound. Vijf haltes. Notting Hill Gate."


Saturday, June 18

travel diary • london pt. 1


Amsterdam, 13.06.'16 19:10

"Met iedere stap die ik zet bonst mijn rugzak tegen mijn rug, de boeken onderin duwen pijnlijk tegen mijn ruggengraat. 'Dat wordt een blauwe plek,' denk ik. 'Doorrennen, Laura.' Anderhalve minuut later sta ik onderaan een stenen trap. Ik snel de trap op, steeds een tree overslaand en zie als ik hijgend boven kom de groene Flixbussen al staan. Een vlugge blik op mijn horloge vertelt me dat ik nog drie minuten heb. Sprinten. Mijn pinpas en ID vallen op de grond als ik mijn buskaartje tevoorschijn tover. Met een rood hoofd raap ik ze op terwijl ik mijn ticket aan de chauffeur overhandig. Hij neemt me enigszins wantrouwend op. Met een opgetrokken wenkbrauw knikt hij kort en gebaart dat ik in mag stappen. Ik vind een plekje bij het raam en laat me met een plof in mijn stoel zakken. 'Dat was op 't nippertje,' zucht ik."


Monday, June 13

the london diaries: a preface



Vanavond om kwart over zeven stap ik op de bus en vertrek ik naar Londen. Ik zal zitten knikkebollen tot we in Brussel aankomen - daar stap ik over op een andere bus die me vervolgens naar de andere kant van het grote water zal voeren. Ik heb een playlist samengesteld met oneindig veel nummers die me aan Londen doen denken en zal hopelijk na heel lang zachtjes mee te hebben gewiegd op de muziek in slaap vallen. Na een paar keer verward knipperen besef ik me dan dat ik ben ontwaakt in Engeland. Oh, glorious country of tea and biscuits. Om kwart over acht 's ochtends verlaat ik het voertuig (dat ik tegen die tijd waarschijnlijk héél erg zat zal zijn) en dan sta ik op London Victoria. Ready to explore zhe city. Dan ben ik thuis. En dit is wat ik ga doen: