Tuesday, May 24

lijstje • festival essentials + nieuwe tas via duifhuizen



Toen ik vanochtend wakker werd was het eerste dat ik hoorde het ritmische getik van regendruppels tegen mijn slaapkamerraam. En hoewel ik over het algemeen niet héél veel tegen wat gespetter heb (ik bedoel: stampen in de plassen enzo!!!), moet ik zeggen dat het gegrien van de wolken en hun neerstortende tranen nu toch niet echt een glimlach op mijn gezicht toverde. Sinds het lentezonnetje haar gezicht de afgelopen maand af en toe heeft laten zien zijn mijn warme truien naar zolder verdwenen en heb ik mijn shorts tevoorschijn gehaald. Ik voel er eerlijk gezegd niet zoveel voor om die dikke truien weer op te moeten gaan graven in de chaos van onze zolder. En in warme thee of chocomelk heb ik ook niet zo'n trek meer. Doe mij maar een koud biertje, 25 graden en een vrolijke playlist. Of beter: een festival. Daar wordt het nu zo langzamerhand wel tijd voor toch? Dansjes onder de sterren tot de zon de horizon weer rood kleurt. Verbrande schouders, waterijsjes en zwoele avonden rond het kampvuur - als ik mijn ogen dicht doe kan ik me al helemaal op Lowlands wanen. Of Rock Werchter. Of Sziget. Ofzo.



Blogger Tricks

Wednesday, May 18

favourites, may

Het is half twaalf 's ochtends en ik staar al drie kwartier naar een leeg Word documentje. Ik schrijf vijf woorden en hamer vervolgens verwoed op m'n backspace. Mijn kat springt op mijn toetsenbord en laat zich door haar poten zakken. 'Miauw,' ze kijkt me uitdagend aan. 'Miauw,' snauw ik terug. 'Prima, jij je zin. Ik ga wel koffie zetten.' Met een zucht schuif ik mijn bureaustoel naar achteren. 'Schrijven,' mompel ik voor me uit. 'Hoe doe je dat ookalweer?' 

» Het is inmiddels een uur later en ik geef het op. Inleidingen schrijven voor posts waarvan de inhoud al blijkt uit de titel is een onmogelijke opgave. Hier zijn een paar dingen die ik leuk vond de afgelopen maand:



Sunday, May 15

travel diary • rome vii (pompeii + vesuvius)

Rome, 14.10.'15

'Om kwart voor zeven waakt een vrolijke melodie vanonder mijn kussen me. Ik wrijf even in mijn ogen en rol naar de rand van mijn bed waar ik gapend overeind kom. Dan weet ik weer welke dag het is. Ik werp de dekens die nog half over mijn schoot liggen gedrapeerd naar het voeteneinde en spring overeind. Vandaag gaan we naar Pompeii. Vandaag beklimmen we de Vesuvius. Het vooruitzicht brengt een golf enthousiasme met zich mee die zich als een warme gloed door mijn hele lichaam verspreidt. Het eerste zonlicht piept voorzichtig door de spijlen voor ons slaapkamerraam, het is fris, maar de lucht voorspelt een mooie dag.'


Saturday, May 14

bloemen drogen en breekbare stilte



De haast breekbare stilte van de vroege morgen leek me te omhullen als een zijden japon toen ik over de drempel stapte. Mijn blote voeten vonden de nog warme tegels van het terras en met een paar vlugge passen stond ik aan de andere kant van de tuin. Ik sloop tussen de twee bomen, die ons toegangspoortje vormden, door en vond mijn weg naar de grote weg. De zachte stof van mijn rok danste vrolijk rond mijn enkels en het geluid van mijn blote voeten op het asfalt was het enige dat de stilte doorbrak. Aan de horizon verraadde een gouden randje de opmars van de zon - het zou niet lang meer duren voor de dag aan zou breken en de wereld zou baden in het gouden licht. Op een drafje haastte ik een blokje om. Ik had mijn grote slaapt-shirt aan boven mijn lange rok en keek een beetje schuchter om me heen. De wereld sliep nog. Ik haalde even diep adem, rook de geur van dauw en aarde en voelde een opgelucht gevoel in me opborrelen. Een aangenaam gloeiend gevoel. De stilte en die geur van de vroege ochtend prikkelden herinneringen van zorgeloze jeugd en even leek het of er niets veranderd was.



Sunday, May 8

vijf keer lief zijn, iedere dag


Ik kan me nog heel goed herinneren hoe mijn broertje en ik vroeger nog voor de eerste zonnestralen door de gordijnen schenen ons bed uit kropen om met Moederdag een ontbijtje voor mama klaar te maken. Dan smeerden we broodjes met jam en zetten we thee en koffie. We versierden de boterhammen met een hartje van chocopasta, poedersuiker of hagelslag en tilden samen alles naar boven waar we mama verrasten op bed. Het eten bevond meer op onze handen en gezichten dan op de bordjes, maar dat deed er niet toe. We zaten in een driehoek op bed en aten onze broodjes, de lakens veranderden in een (hagel-)slagveld en op dat moment was er niets dan dat. Puur zorgeloos geluk. De volgende ochtend stonden we vroeg weer naast mama's bed. Met ondeugend sprankelende oogjes én ontbijt. Zo'n fijne ochtend moest niet maar eens per jaar. Het liefst zelfs iedere dag.  

En dat is blijven hangen. Tegenwoordig vieren we Moederdag niet écht meer. Oké, goed, ik heb een klein cadeautje voor m'n madre gekocht. Gewoon, daarom. Maar ik vind niet dat het op prijs stellen van iemand of iets beperkt moet worden tot een dag in het jaar. Ik weet ook heus dat dat niet helemaal is hoe het werkt, maar 'feest'dagen als moederdag en valentijnsdag zijn in mijn ogen een beetje vervelende commerciële uitbuiting en ik laat veel liever zo vaak mogelijk blijken hoe veel ik van mijn mama (of dier of geliefde of vader) houd. En dan niet met een doos bonbons in de vorm van een hartje waar 'i love you mama' op staat (want, kots, beetje cliché nietwaar?), maar met iets (kleins) dat veel zegt zonder persé heel veel te zijn. 

Dit zijn vijf dingen die je het hele jaar door voor je moeder kunt doen: